Html5 Menu Tag by Css3Menu.com

 

 

 

 

Afgeronde rechthoek: Meditatiefje
 

 

 

 

 


Een toren in de tijd…

 

Woensdagmorgen 21 april was het dan zo ver.

De toren van de kerk werd er in twee delen af gehesen met groots materieel (bewondering voor hoe dat ooit gedaan is tijdens de bouw, lang geleden).

Ergens in juli mag de vlag uit voor een compleet vernieuwde en veilige situatie.

 

Op de heuvel voor de kerk in Tull& ’t Waal was het een mooi spektakel. De vertrouwde toren; wellicht niet zo uitgebreid bezongen als de Amsterdamse Westertoren door Willy Alberti en Johnny Jordaan. Maar toch, een herkenbare spits. Zoals ook het torentje van Schalkwijk een speciaal sein is voor de machinist: als je de Leeuw ziet, dan ben je bijna in Houten/Culemborg.

 

Zeker in open landschappen is/was een kerktoren altijd een oriëntatiepunt; links van die toren aanhouden, rechts…

Vandaag de dag torent menig gebouw er bovenuit: de windmolens, de kantoorkolossen of de woon-torens zoals ze heten.

 

De kerktoren. J.W. Schulte Noordholt maakte er een prachtig lied over; de kerk en de toren en de betekenis ervan. (Gezang 319 LdvK1973). Ik moest er direct aan denken toen de verslaggeefster van het Groentje vroeg wat zo’n restauratie te betekenen heeft.

 


Looft God, zijn vinger wijst ons aan,

een toren in de tijd,

dat het ten hemel toe moet gaat,

en gaat in eeuwigheid.

 

Een soort oproep in ons plat-land om op de hoogte te blijven van Gods aanwezigheid.

Een vraagteken. Wat is de betekenis van ons leven? Hoe gaan we met elkaar om? Waarom ben ik hier eigenlijk?

 

Ook een uitroepteken. Wat er ook verandert, ook als het klokje van scheiden klinkt (zoals Johnny en Willy zongen), één ding staat vast, als een toren. God is er ook nu. Hij is trouw, de tijden door!

 

De kerktoren van Tull&’t Waal wordt gerestaureerd.

Misschien een mooi moment om zelf eens over de toekomst na te denken.

Wat zou ik in mijn leven anders willen?

Welke kant ga ik op?

 

ds. Marius van Duijn